 |
 |
|
| |
Jan in Oxford - April 2007
|
10 April 2007 | 16:33:02
Jippie! De zomer is begonnen in Engeland, en ik heb alle tijd om er van te genieten. En, eindelijk de tijd om weer eens wat van me te laten horen. Want al heb ik drie maanden niets van me laten horen, ik ben jullie niet vergeten. En jullie mij ook niet, bedankt voor jullie mailtjes!
Alle tijd om van de zomer te genieten want... ik heb nog steeds geen werk gevonden. De eerste weken heb ik veel telefoontjes gehad van werving en selectie bureaus. Ze vertelden me allemaal hoezeer ze onder de indruk waren van mijn CV en wat een leuke baan ze in de aanbieding hadden. Meestal was dat het laatste wat ik van ze hoorde. Tot drie weken geleden had ik nog geen enkele uitnodiging gehad voor een sollicitatiegesprek. Dat was enigszins teleurstellend - hoewel ik zonder vastomlijnd plan naar Engeland was gegaan had ik gehoopt dat ik snel wat uitnodigingen zou krijgen voor sollicitatiegesprekken en dat ik rond April wel aan het werk zou zijn. Niet dus. Maar ja, niet getreurd, er is hier een boel leuks te beleven, en bovendien had ik een korte vakantie in het verschiet. Drie weken geleden reed ik naar het vliegveld voor een paar dagen Marokko en tijdens de reis naar het vliegveld gebeurde het: Drie keer achter elkaar gebeld voor een uitnodiging, waaronder een uitnodiging voor een telefonisch interview, dezelfde middag, vanaf Gatwick Airport! Dus, eindelijk gebeurde er wat, en ik kreeg het zelfs druk. Vorige week ben ik elke dag op pad geweest voor eerste- en tweede ronde sollicitatiegesprekken. In totaal heb ik nu met vijf bedrijven gesproken, bij vier heb ik ook tweede ronde gesprekken gedaan. Alleen Yell.com (goudengids) wilde me na 1 ronde niet meer zien (..). Het is nog even spannend wat het nu gaat worden, maar het is erg waarschijnlijk dat ik IT (waarschijnlijk SAP) consultant word voor een IT consultancy bedrijf. Ook is het bijna zeker dat ik buiten Oxford kom te werken, mogelijk Londen. Ik ben de laatste tijd vaak in Londen geweest, en hoe vaker ik er kom hoe meer ik het waardeer. Ik weet zeker dat ik het nu wel leuk zou vinden om in Londen te wonen. Nadeel is natuurlijk wel dat Emma in Oxford woont, maar ja, Londen - Oxford is een stuk sneller te bereizen dan Den Haag Oxford...
OK, genoeg over mijn zoektocht naar werk. Ik heb begrepen dat er bij Oxfam Novib ook van alles gebeurd en dat er zelfs interessante vacatures vrij zijn. Ik ben nog niet gevraagd, maar dat komt misschien omdat ik geen adreswijziging heb doorgegeven ;). Ik hoor verdacht weinig van het O'Caseys front, maar dat is waarschijnlijk omdat alles wat daar gebeurt binnen de vier muren van de pub moet blijven? Nou ja, ik heb binnenkort vast wel de gelegenheid om iemand uit te horen!
Binnenkort ga ik mijn eerste stappen zetten om echt te integreren in de Engelse maatschappij: Morgen doe ik mee met een crickettraining. Het kan zijn dat het jullie ontgaan is, maar Engeland doet het vernederend slecht in het internationale cricket. Nadat het nationale team zich ternauwernood wist te plaatsen voor de top-8 van het WK (Nederland viel net buiten de boot), is er vervolgens geen wedstrijd meer gewonnen. Via allerlei wegen wordt nu gezocht naar nieuw talent, en morgen ga ik dus voor het eerst het veld op. Ben benieuwd of ik gescout word. In dat geval kan ik mijn zoektocht naar een baan staken! O ja, en volgende week zet ik mijn volgende inburgeringsstap: Ik word geinterviewd door ambtenaren die gaan beoordelen of ik in aanmerking kom voor een National Insurance number (equivalent van het Sofi nummer in NL). Ik moet bewijzen dat ik serieus op zoek ben naar een baan, dat ik een verblijfsplaats heb, en het recht om in Engeland te werken. Een commisie van wijze mannen gaat dan beoordelen of mijn intenties oprecht en eerbaar zijn, en zo ja, dan krijg ik het felbegeerde NI nummer. Als ik dan voldoende jaren belasting betaal dan mag ik me tzt beroepen op de ziektekostenverzekering en andere sociale voorzieningen. Ik heb een nieuw pak aangeschaft en mijn overhemd gestreken, zal mijn meest serieuze gezicht opzetten en maar hopen dat ik word toegelaten tot de warme boezem van de britse verzorgingsstaat.
Goed, nu weten jullie een heleboel details, maar is het nou ook leuk om in Engeland te wonen? Een volmondig ja wat mij betreft! Het is gemakkelijk om met mensen in contact te raken. Als mensen hier met elkaar afspreken dan word je niet bij iemand thuis uitgenodigd, maar wordt vaak in de kroeg afgesproken. Dat is erg laagdrempelig - collega's nemen weer andere vrienden of collega's mee en zo leer je snel veel mensen kennen. En zo wordt je dus ook uitgenodigd om een crickettraining mee te doen of om mee te gaan voetballen, of om naar een concert of film te gaan.
Ook leuk: het platteland is hier echt het platteland. Geen langgerekte stroken met business parks of een wildgroei aan nieuwbouwwijken in elk dorp. Als je gaat fietsen en je verlaat de stad rijd je onmiddelijk tussen de velden met heggen aan beide zijden van de weg, en overzie je het glooiend landschap. Er zijn veel wandelpaden, vaak door weilanden en akkers die in prive bezit zijn, maar waar je als wandelaar ' right of way' hebt. En ook al heb ik nog niet zo veel van Engeland gezien, wat ik gezien heb is wel heel mooi: Witte kalk kliffen in Dover, Spectaculaire rotsen in Cornwall met wandelpaden geflankeerd door kilometers lange ' dry stone walls', mooie kastelen in het heuvelachtig landschap rondom Oxford. En natuurlijk het sfeervolle Oxford zelf, en Londen op een uurtje treinafstand.
Keerzijde van het stringente bouwbeleid: Woningen zijn een schaars goed. In steden is het gedeeld wonen voor werkende mensen veel meer ingeburgerd dan in Nederland. Dit is pure noodzaak omdat huizen / appartementen onbetaalbaar zijn. Ik deel zelf een woning met 1 ander persoon, wat behoorlijk luxe is. Tijdens mijn huizenjacht heb ik veel plaatsen bezocht waar je een woning met minstens 3 anderen moest delen. Voor mijn kamertje (2,5 x 3,5 meter) betaal ik GBP 375 (ca EUR 525) pm all-in. Voor dat geld had ik een appartementje in Den Haag.... Maar ja, wie wil er nou in Den Haag wonen ;)
Goed, mocht ik naar Londen verhuizen, dan wordt het allemaal nog wat meer kostbaar. Huurprijzen worden daar vaak per week geadverteerd omdat de prijs per maand te veel afschrikt....
Nou, wat is er nog meer te melden? De meeste cliches over Engeland zijn natuurlijk waar: Kroegen gaan vroeg dicht, de mensen zijn gek van elke sport, het eten kan erg slecht zijn en als je lasagne besteld in de kroeg vragen ze of je er aardappelen of friet bij wilt (....). Huizen, meubels en transport zijn gemaakt voor lilliputters, iedereen staat keurig in de rij en is hulpvaardig. Geen echte grote verassingen of cultuurshock dus. Misschien komt dat nog als ik dadelijk echt aan het werk moet.
OK, als ik nog meer nieuws heb dan meld ik me wel weer. En ik hoor natuurlijk graag hoe het jullie allen vergaat! Volgende week ben ik op bliksembezoek in Nederland, vrijdagavond laat in DH > een rendez vous in een kroeg is een optie. En als een van jullie deze kant uit komt, laat het effe weten, dan kan ik jullie rondleiden in het mooie Oxford.
Tot ziens, Jan.
|
Jan - Bedankt lieve collega's
|
25 Januari 2007 | 12:58:12
Jullie hebben van mijn afscheid een onvergetelijke dag gemaakt!
Hartelijk dank voor jullie komst, jullie hartverwarmende en creatieve bijdragen en de fantastische kadoos. De borrel in de Prins Taveerne mag met recht een stormachtige happening genoemd worden. Na wat moed ingedronken te hebben verraste het ICT team me met een mooi lied. (Robert heeft zijn tekst ook op deze pagina gezet, voor diegene die het nog eens na willen lezen). En na het lied mocht ik de kadoos in ontvangst nemen. Cecilia, altijd goed geinformeerd, weet waarschijnlijk van elke werknemer wel iets wat niet verder bekend mag worden, want als dat niet zo is heb ik geen idee hoe ze aan zoveel geld gekomen is. In elk geval: Ik werd verblijd met een heuse PSP (PlayStation Portable voor de niet-gamers) met alle toebehoren! En daarbovenop werd ook nog een webpagina onthuld waarop heel veel mensen een ‘ herinnering’ hebben achtergelaten. Wat heb ik afgelopen week genoten bij het lezen van al jullie bijdragen!
Maar nu loop ik op de zaken vooruit, de avond was nog niet afgelopen. Na een bedankwoordje van mijzelf (misschien iets te lang, na het raadplegen van de foto’s met gapende mensen ;-) kon het drinkgelag zich voortzetten en het doet mij deugd te kunnen melden dat het een waardig afscheid was van de harde kern van de ‘donderdagmiddagborrel (gelegenheids) groep’.
Ik geloof dat het twee uur was toen ik huiswaarts waaide – er zijn een paar mensen die hier misschien een nauwkeuriger waarneming van hebben). Velen waren voor die tijd al huiswaarts gekeerd en hopelijk lagen zij op dat tijdstip veilig in hun mandje, of in hun hotel, omdat voor sommigen huiswaarts keren niet meer mogelijk was.
En nu…. Een nieuwe start?
Jazeker, inmiddels zit ik in Engeland (al verwacht ik volgende week weer terug te zijn). Mijn eerste sollicitatie (via de telefoon) voor een korte opdracht heb ik achter de rug, en mijn eerste afwijzing geincasseerd. Alle recruitment bureau’s die mijn CV gevonden hebben op monsterboard beloven volop werk, vooral als ik flexibel ben in waar ik wil gaan wonen… Nou ja, dat is natuurlijk altijd onderhandelbaar… Voorlopig geniet ik lekker even van mijn vrije tijd.
Voor diegene die met mij in contact willen blijven: Via ChiChi of interne mail zal ik mijn contactgegevens communiceren (liever niet via een publieke site). Natuurlijk vind ik het leuk om ook wat van jullie te horen, en als jullie ooit het Kanaal oversteken, dan moet je het natuurlijk laten weten!
Cheers, Jan.
Madeleine Brasser
|
25 Januari 2007 | 09:25:42
Als ik aan Jan denk, denk ik aan Emma. Heel wat 'huwelijkskandidaten' voor Emma zijn binnen EFU de revue (denkbeeldig dan) gepasseerd. Je snapt, jij stond ook in het rijtje. We hadden een leuke tijd en voelden ons allemaal even (op die momenten) vrijgezel. In de tijd dat Emma bij EFU werkte viel zonder meer op dat de discussie rond SAP weer in beeld kwam. We waren blij dat een aantal zaken door jou werden uitgewerkt en opgelost. Het leek niet meer dan logisch en totaal onschuldig dat je vaker dan ooit bij EFU over de vloer kwam. We hoorden dat Emma goed geintegreerd was in de beach parties/kampvuurfeesten en we hadden nog even hoop dat ze bij Novib zou blijven. Op haar afscheid zei ik nog schertsend dat ik me zorgen maakte om de relatie met jou en EFU. Hoe moest dat nu, nu Emma er niet meer was om één en ander vlot te trekken, zou Jan nog net zo gemotiveerd zijn om EFU bij te staan ? Hoe naief was ik dat ik me nog niet realiseerde dat het nog veel erger zou worden: Jan zou helemaal weggaan bij Novib !! Om Emma. Emma ging terug naar OGB omdat er tussen OI affiliates is afgesproken dat er niet 'gepoached' wordt met werknemers. Maar dit is wel de ergste vorm van omgekeerd poachen die ik ooit gezien heb :).
Wat we wel weten is dat de Dutch connection in Emma's familie wordt voortgezet en dat we haar nog regelmatig zullen zien. Dankzij jou Jan! Natuurlijk hopen we dat we jou ook nog regelmatig te zullen zien. Eén ding nog: Emma is een prachtige persoon, een intelligente, ambitieuse, jonge mooie meid, ik ga er van uit dat ze bij jou in goede handen is:)! Heel veel geluk samen. En natuurlijk veel dank voor alle ondersteuning voor EFU!
Groetjes Madeleine
Arantxa Iguiniz
|
23 Januari 2007 | 12:46:11
Altijd aardig, kundig, behulpzaam en met een glimlach dat is de Jan die ken.
Jammer dat je weg gaat !
Alle beste voor je en bedank voor je steun
Cecilia
|
18 Januari 2007 | 16:33:59
Jan,
Het zal je niet ontgaan zijn dat ik mij deze week voor een groot deel beziggehouden heb met een inzamelingsactie.
Doel van deze actie was van zoveel mogelijk donoren een financiële bijdrage los te praten om voor jou een cadeau te kopen. En niet zo maar een cadeau, een groot cadeau.
Om tactisch strategische redenen was ik degenen die deze taak toebedeeld heb gekregen.
Het cadeau dat jou vanavond is aangeboden is mede mogelijk gemaakt door:
Abdoulaye, Ahmed, Alex, Alvicilia, Anja, Anjo, Anouk, Aranxta, Arjen, Arno, Ashwien, Avinash, Barbara, Bettine, Breekveldt, Catherine, Cecilia, Christel, Ciska, Clarita, Clemens, Cynthia, Danielle, Dave, Dick, Dimitry, Dita, Ellen, Ester, Ewout, Gertjan, Hannah, Hans vd H, Harro, Heidi, Henk, Henriette, Ineke v M, Ineke S, Ingemar, Irene, Jaap, Jae,l Janine, Jessica, Joop, Josefina, Judith, Karin, Karin Kraft, Kluin, Koos, Liliane, Lincy, Lindy, Madeleine, Marce, Marco, Marga, Marianne, Marie-anne, Marie-Anne, Mariette, Marina, Marjan, Marjolein, Marjolijn, Martin, Metha, Michael, Mieke, Mirjan, Monica, Monique, Nanna, Nick, Norbert, Nuria, Patrick, Paul F, Paul V, Paul v Wijk, Peter, Piet L, Piet vd V, Reem, Renée, Rick, Rieke, Rietje, Robbert vd B, Robert, Roel, Ron, Rosa, Rudolf, Ruud, Sandra, Saskia H, Saskia T, Saskia V, Susanne, Theo, Tom S, Vincent, Vincent Best, Wim S, Bauke, Rolf, Kirsten, Maria Maas, Thur, Ute.
Wouter Bolding kwam nadat het cadeau al gekocht was, dus zijn bijdrage zetten we meteen om in drank. Rudolf heeft een je via de enveloppe apart toegesproken, maar aangezien ik geen recorder bij me had is dat voor het nageslacht verloren gegaan.
Op de vraag wat je ertoe reden van je vertrek is heb ik steevast geantwoord: “Matters of the Heart”. En de reactie daarop was vast: Ah, wat romantisch…..
Tja, matters of the heart.
Daar is niets tegen bestand.
Ik hoop dat je een goede toekomst tegemoet gaat. Dat je gelukkig blijft met Emma en dat jullie ooit de grote Australië droom kunnen leven.
Ik neem geen afscheid, daarvoor is te wereld te klein geworden. We komen elkaar ergens op deze planeet weer tegen.
Dag,
Cecilia
Voor je plakboek
Robert
|
18 Januari 2007 | 15:26:39
Ik heb mijn gedachten samengevat in een lied.....
Drinklied voor Jan ( op de wijze van Wild Rover)
'Tis jaren geleden, wie weet nog hoelang
'Twas saai en vervelend, 'twas stil op de gang
Jan stapte naar binnen en na een kwartier
Toen vlogen de vonken en stroomde het bier
Ik zeg Jan dag Jantje
Jan dag Jantje tot ziens
Nog een dans op de tafel
Dag Jantje: Tot ziens
Van SaP naar het warehouse en dan weer terug
Van ChiChi naar KiC van probleempje naar bug
Van project naar projectje, het leek nooit genoeg
Maar het eind van het liedje lag steeds in de kroeg
Op donderdag borrel dat vinden we fijn
op vrijdag weer werken dat doet soms wel pijn
Dan is zo'n toilet wel een rustige plek
Maar een kruk aan de bar is toch echt meer je stek
De liefde die lokt je nu bij ons vandaan
Van je huis van je stad, en ook van je baan
Maar waar je ook bent, en waar je ook gaat
Weet dat in o'Caseys een glas voor je staat
Nou ja....
Ik heb met veel plezier met je samengewerkt.. We hebben leuke dingen gedaan en het ging steeds op een buitengewoon collegiale manier.
Geniet er van in Oxford en (wijde) omstreken
Robert Besselink
Esther & Nava
|
18 Januari 2007 | 13:11:13
Hi Jan,
Vanuit het Kamperfoelieplein wensen Nava en ik je heel veel succes met je 'nieuwe' leven in Engeland.We willen je ook wat tips meegeven:
1) Nooit 'fish&chips' eten uit een krant. Het maakt niet uit hoe authentiek het volgens die Engelsen is want tentjes waar ze het in een krant serveren zijn een droom voor de smaakpolitie.
2) Hoe dronken je ook gaat worden daar (indien mogelijk met dat slappe warme bier en kroegen die vroeg dichtgaan) NIET aan de rechterkant rijden!!
3) Enne...mocht je dat eiland zat zijn kom je toch gewoon weer terug?
Esther & Nava van der Brugge-Weijl
Rick
|
18 Januari 2007 | 09:28:47
Denkend aan Jan
gaan mijn gedachten terug naar jouw sollicitatie die tijdens een feestje bij een ex-ict collega met terugwerkende kracht een heel andere lading kreeg. (wat een bal!)
word ik enthousiast van jouw tomeloze inzet, kritische houding, vernieuwende ideeën en morele steun in de it-projecten waar we in samenwerkten.
zie ik ons na de huwelijksboottocht van Esther en Marco struinen over de Denneweg en later.... veel later met een tequilla op de foto met de bardame van de Huppel.
hoorde ik de volgende dag gesnurk in de herenwc??
ben ik bang dat we iemand als jij heel erg gaan missen binnen bureau ict.
zie ik een sportman die bijna onverslaanbaar is op de squashbaan. (wat een bal!). Dat we nog maar regelmatig een balletje mogen meppen.
vind ik het dapper dat je deze stap zet.
Jan ik wens je heel veel plezier en succes!
………wat zal die kruk leeg zijn...
Marga
|
18 Januari 2007 | 09:22:44
Denkend aan Jan….
Denk ik aan heel veel sporten en met name aan zijn Drakenbootraces...
Jan, heel veel succes in de toekomst van Marga Vandebroek.
Lincie
|
18 Januari 2007 | 09:16:35
Denkend aan Jan borrelt een borrel op.
Jan is ALTIJD van de PARTY.
Ja Jan hoort er bij.
Overdag communiceren over Appeltjes & SAP
's avonds aan het bier.
Jantje is Jan geworden en vertrekt naar Londen.
Zijn Emma liefje achterna.
Maar wat moet het KIC team nu zonder Jan?
Gelukkig hebben we nog snel een knoppencursus gehad.
En anders gaan we je echt nog even lastig vallen over de chat.
Jan het ga je goed.
Emigreren naar Engeland, jij hebt moed!
Veel liefs Lincie borrelt een borrel op.
Sandra
|
18 Januari 2007 | 08:04:26
Denkend aan Jan…
Lieve Jan,
Jammer dat je weggaat!!!
Ik vond het net zo leuk worden. Ik heb echt genoten van onze zinloze avonden met (meestal altijd weer dezelfde :-) ) collegas in de kroeg, waarbij het over niets ging, behalve over sex. De donderdagen in O'Caseys…..gezellig met de kwis..Op mijn telefoon staan ook nog fotos van een memorabele avond in de Skihut in Rotterdam, waarbij het niveau werkelijk onder nul was maar de sfeer zwaar daarboven :-)
En ik vind het heel leuk dat we elkaar steeds meer zagen buiten het werk! En was onder de indruk van de gesprekken die we dan hadden en hoeveel andere Jan er te vinden is onder de O'Caseys Jan, en hoe leuk die Jan is!
Je hebt grote stappen gezet dit jaar en ik ben heel blij voor je dat het zo goed uitpakt, volg je dromen, dan is het altijd goed! Ik wens je heel veel goeds en echtheid in Engeland en samen met Emma!
Dikke zoen
Sandra
Ciska
|
18 Januari 2007 | 08:02:04
Denkend aan Jan, denk ik:
Jan, jammer dat je weggaat, SAP-problemen zullen niet meer hetzelfde zijn!
Maar ik wens je een gouden toekomst!
Ciska
Marina
|
18 Januari 2007 | 08:01:26
Denkend aan Jan:
Veel drank! Dat staat vast. Ik heb je (geloof ik) nooit dronken gezien.
Maar je hebt een naam op dat gebied.
Verder.. Ik vind je een fijne collega.
Petje af… dat je vertrekt en gaat doen wat je wil doen.
Heel veel geluk! Marina
Dita
|
17 Januari 2007 | 16:04:55
Vrouwelijke sollicitanten blond met mooie grote "ogen" :-), kort maar krachtig, drank, partyanimal, computerspelletjes tot laat in de nacht, sportief en iets met draken, warhoofd, man met humor, bot maar dat mag ik wel, een lieverd nou jan ga zo maar door we zullen je missen, veel geluk en plezier met alle leuke dingen die je gaat doen.
Dita
Hans Kluin
|
17 Januari 2007 | 15:30:29
Mariëtte Frederiks
|
17 Januari 2007 | 14:43:42
Denkend aan Jan
zie ik brede SAP-stromen
gestaag door oneindig
ICT land gaan
rijen ondenkbaar
moeilijke vraagstukken
die in zijn in-box staan;
en in de Oxfam Novib
wereld verzonken
de gebruikers
verspreid door het pand
FM-ers, TS-en,
bureauhoofden,
PM-ers en SM-ers
in een grootsch verband.
Maar Jan gaat nu weg
oplossingen en antwoorden
worden langzaam in
grote wanorde gesmoord
en in alle hoeken
wordt de stem van SAP
met zijn eeuwige "rampen"
gevreesd en gehoord
Jan, ik vond het erg prettig om met je samen te werken. Ik heb veel aan je hulp gehad en veel van je geleerd. Je was altijd aanspreekbaar en nooit slecht gehumeurd. En ik heb genoten van je ongeëvenaarde bijdragen op het forum! Ik vind het jammer dat je weg gaat, maar wens je uiteraard alle goeds en veel succes in de rest van je leven.
Mariëtte Frederiks
(naar: Hendrik Marsman - Denkend aan Holland)
Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
De lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.)
Marianne Groenewegen
|
17 Januari 2007 | 13:06:01
Denkend aan Jan, denk ik natuurlijk ook aan SAP. Jan was een van de weinige collega's Waarmee je ook kon lachen om SAP en alles wat daarbij kwam.
Jammer dat je weg bent Jan, veel succes in Engeland Marianne Groenewegen
Saskia Tannemaat
|
17 Januari 2007 | 13:05:18
Piet Luykx
|
17 Januari 2007 | 13:00:39
Denkend aan Jan.. Zie ik een big smile, hoor ik een genuanceerd verhaal met gevoel voor humor, voel ik een golf van passie en energie, verwacht ik soms iets meer zelfvertrouwen, en weet ik dat we deze gast gaan missen.
Piet
Peter Huisman
|
17 Januari 2007 | 12:59:10
Denkend aan Jan, denk ik natuurlijk allereerst aan DE portal. En logisch daaraan verbonden, aan SAP. Toen ik hoorde dat Jan wegging bij Oxfam Novib, dacht ik even: zou hij weggekocht zijn door SAP? Maar gelukkig waren er betere motieven om ons te verlaten. Wat is een betere reden dan het volgen van je liefde naar het buitenland?
Denkend aan Jan zal ik altijd met veel waardering terugdenken aan een betrokken, op goede service verlening georienteerd persoon, die met veel geduld uitleg en training gaf, zonder zich (althans openlijk) te ergeren aan IT-onkunde of -onwilligheid van de trainees. Alle lof daarvoor.
Daarnaast zal ik ook terugdenken aan een zeer plezierige en sociaal betrokken collega met veel humor, kennis van allerlei andere zaken dan IT. En als ik weer eens een vergadering op de kamer van Sylvia heb zal ik terugdenken aan de ping pong geluiden die vroeger altijd vanuit de aangrenzende kamer tot ons kwamen en ongetwijfeld vele malen hebben geleid tot het scoren van een punt in de vergadering.
Dank voor de prettige samenwerking en voor alles wat je door je kennis en je persoonlijkheid hier in Oxfam Novib hebt bereikt!
Het ga je goed in Engeland.
Peter Huisman
Matilda Nahabedian
|
17 Januari 2007 | 12:58:38
Denkend aan Jan
Krijg ik zin naar de kroeg te gaan
Maar hij is naar Engeland gegaan
Weg van zijn achterban
Ver van de geliefde baan
Ik weet niet of hij dit aankan
Misschien tijd voor de B-Plan?
Gina
|
17 Januari 2007 | 12:57:51
Denkend aan Jan………….
When I think of Jan I think of FAST, EFFICIENT, and I think of the KIC PORTAL its SLOW and DIFFICULT….Not really. It gets better all the time. Thanks for your energy and best wishes in England.
Gina Castillo
Jitske
|
17 Januari 2007 | 12:57:16
Denkend aan Jan zal ik denken aan het geduld waarmee hij altijd al mijn ongeduldige telefoontjes en emails over SAP-zaken beantwoordde.
Jan, ik zal dit missen en ik wens je heel veel succes in Engeland!
Hartelijke groeten van
Jitske
Marjan Lantinga
|
16 Januari 2007 | 16:55:35
Denkend aan Jan zie ik scherpe opmerkingen op het forum op ChiChi staan. Teveel rake opmerkingen om ze allemaal te herhalen, dan hadden mensen ze maar moeten lezen, maar ik heb er in elk geval van genoten. Die humor ga ik wel missen.
Jan, ik hoop dat je humor in Engeland ook net zo gewaardeerd wordt, dan ga je in elk geval een gezellige tijd tegemoet. Het is je gegund.
Keep in touch!
Marjan
Arjan en Patrick
|
16 Januari 2007 | 16:54:16
Denkend aan Jan…
Denken we niet aan de beheer- en gebruikersgroep Sapperdeflap, laat staan aan de SAP proceseigenaren, ook denken we niet aan functionaliteiten, projectenmodules, ICT, classificatievragen, performance registration, velden, dienstenadvertentieprotocollen, de werkplaats. We denken zeker niet aan gebruikersbehoeften, management- en bestuurlijke informatie, de inrichting en vormgeving van de presentatielagen, noch aan functionele inrichting, kic, deelprojecten, realisatieprojecten, sporen, infrastructuur of omgeving, en we denken absoluut nietaan bedrijfsbrede rapportages conform de ontwerpen, verschillende domeinen of aan systeemdocumentatie voor functioneel en technisch beheer.
Nee, denkend aan Jan dan denken we aan pijpen, beffen, wippen, lekker naaien, neuken, trekken, dikke tieten graaien, pikke voelen, kittelaartje likken, klaarkomen, sperma slikken, schaamlippen, penis, anus, vingeren, met je lange piemel slingeren, hete wijven, met je klote knallen, op je ballen naar de wallen. In de hoeren roeren, vuistneuken, geil, bisexuele, natter dan een dweil, condoompje lek, vibrator in je kont, ejaculeren in haar mond. Klemmen op je tepels, touwtje om je zak, nylons, hoge hakken, jarratels lekker strak, Hannie de slavin, die zit niet meer vast, alles likken wanneer ze heeft geplast, met de snollen dollen, sperma opgespaard, lul afvegen aan haar paardenstaart, parkeerplaats sex, perverse vent. Voorbindpikken, impotent.*
Althans, zo was het soms in de Happy End. Bedankt voor de tip Jan. Hou contact, want anders zullen we je missen.
Arjan & Patrick
* geleend van de Dikke Lul band
Lindy
|
16 Januari 2007 | 13:50:29
Denkend aan Jan…dan zie ik een KICKENDE KANGAROO, die vergaderingen in en uit springt, ons vaderlijk meeneemt in zijn buidel (moet kunnen in het kader van Genderjustice) door de KIC portal en zo nu en dan gelukkig even op zijn staart rust om aan de bar van een Oxfordse pub uit te wijden over zijn avonturen in Afrika en dromen van een leven in het buitenland…
Moge al die dromen uitkomen,
Heel veel plezier,
Liefs Lindy
Dave
|
16 Januari 2007 | 13:18:34
Denkend aan Jan
zie ik brede schouders
soepel over deindende
golven gaan.
Soms gaat hij
kopje onder.
Je denkt: o jee …
Maar elke keer komt
hij weer boven.
Proestend en vrolijk lachend.
Dave.
Saskia van Houten
|
16 Januari 2007 | 13:17:38
Denkend aan Jan dan zie ik verschillende beelden voor me. Het beeld wat voor mij treffend is: hotel in Nairobi, jij bent jarig en krijgt tot je grote verrassing een taart op je kamer van het hotel. Je komt na het eten terug met de taart om te delen met ons allemaal. Dit is hoe je bent, je kan blij zijn met iets kleins en je wil graag delen met anderen. Je hebt laten zien dat je goed kan samenwerken en draagt dit ook uit naar iedereen binnen de organisatie Oxfam Novib zowel binnen je takenpakket maar ook daar buiten. In het 1e jaar was je vooral de jongen die veel wist en dit ook graag liet zien of horen. Sommigen hadden daar wat moeite mee, ik heb dit niet als lastig ervaren. We konden er goed over praten en je bent daarin ook rustiger geworden. Je hebt een belangrijke rol gespeeld in het neerzetten van ons bureau en was vooral ook ambitieus om jezelf verder te ontwikkelen. Wat ik zeker stimuleerde maar wat ik in het laatste jaar heb aangegeven je gaat me nu te hard en te snel, je bent toe aan een volgende stap. Het buitenland lokt en je nieuwe liefde heeft dit in een stroomversnelling gebracht.
Voor mij ben je een geweldige medewerker geweest en zal je kennis, kritiek, meedenken en gezelligheid erg missen. Ik wens je veel succes met de stappen die je neemt en ik hoop voor jou dat je werk vindt wat je past en dat je ook uiteindelijk jezelf vindt.
Het ga je goed, en laat me zo nu en dan nog weten waar je bent.
saskia
Anna Welsing
|
16 Januari 2007 | 13:13:41
Denkend aan Jan………..fijn dat je altijd paraat stond voor een SAP-beginneling, met veel geduld beantwoorde je 3x dezelfde vraag. Veel succes met je eigen 'new beginnings'.
Groetjes, Anna Welsing / ZAZ
Martin van der Steen
|
16 Januari 2007 | 13:12:58
Denkend aan Jan
Was dit het dan
Een nieuw leven in Engeland
Nooit meer zonnebrand
Regen, mist en doedelzakken
Wel veel collega's om mee door te zakken
Het is Emma waar jij voor viel
En zij voor jouw IT-sex-appeal
Op een echt afscheid maak je weinig kans
'k Kom namelijk vast nog wel 'n keertje langs
Beste Jan
Bedankt voor al je goede zorgen
Denkend aan Jan
We zullen je missen man
|
|
|
|
|
